دلم برایش تنگ شده …

 انجام یک تحقیق و کمک یک دوست تو را می کشاند به یک ساختمان تقریبا بی نام و نشان در یکی از کوچه های این تهران بزرگ و شلوغ … یک اتاق … دور تادورش کتابخانه … میزی که کتاب ها با نظمی که فقط خودش می داند چیست رویش چیده شده اند … کاغذ سفید … قلم … چراغ مطالعه … فیش های تحقیق … برگ هایی پر از خلاصه کتاب ها و نوشته … و مرد جوانی که جزیی از این تصویر بود … اتاق پر بود از ابن خلدون، ابوریحان بیرونی، روم باستان، هخامنشیان و ساسانیان، مغول ها و چینی ها، بین النهرین، ابن بطوطه، اسکندر، اندیشمندان عرب، تاریخ علم، تاریخ نوآوری ها ایرانیان، ریشه یابی تاریخی واژگان امروزی، مطالعات تطبیقی و درآوردن سوتی های تاریخی نویسندگان و …چقدر اینجا آشنا بود … روزی روزگاری کسی بود که تمام اینها را داشت … از آنجا که بیرون آمدم فهمیدم … فهمیدم چقدر دلم برای ابن بطوطه، ابن خلدون، امام محمد غزالی و … تنگ شده است. من آنچنان نمی شناسمشان، ولی او می شناختشان، خوب هم می شناختشان. بارها و بارها در نوشته ها و مقاله هایش اسمشان را دیده بودم …فهمیدم چقدر دلم برای فیش های تحقیق و خلاصه کتاب تنگ شده است …فهمیدم چقدر دلم برای ریشه یابی تاریخی واژگان امروزی و تمام فرهنگ نامه ها تنگ شده است…فهمیدم چقدر دلم برای تاریخ علم تنگ شده است …فهمیدم چقدر دلم برای فردوسی، مولانا و حافظ تنگ شده است…فهمیدم چقدر دلم برای مداد، کاغذهای A4 سفید، کاورهای A4 و زونکن ها تنگ شده است …فهمیدم چقدر دلم برای آن گوشه دنج اتاق و آن میز چوبی ساده و صندلی داغانش که دیگر نیست تنگ شده است …فهمیدم چقدر دلم برای دیدن کسی که می خواند و می خواند و می خواند تنگ شده است …فهمیدم که چقدر دلم برای دیدن کسی که می نویسد و می نویسد و می نویسد تنگ شده است …فهمیدم …از آنجا که بیرون آمدم فهمیدم که چقدر دلم برایش تنگ شده است …  یاد خواب دیروزم می افتم … شاید می دانست که امروز اینجا می روم و این آدم را می بینم و دلم برایش تنگ می شود …