سرعت فرصت دیدن بنفشه های زیبای کنار خیابان را از ما می گیرد …

در درس طراحی پارک های جنگلی یاد می گرفتیم که گل و گیاه کاری کنار جاده های دسترسی پارک هایمان باید با شکل و شمایل جاده متناسب باشد. اگر جاده مورد نظر جاده ای است که سرعت حرکت ماشین ها بالا است، نباید گیاه های کوچک در کنار جاده کاشت؛ چون راننده ها با این سرعت این گیاهان کوچک را نمی بینند. در این کلاس یاد گرفتیم که باید جاده های پارک های جنگلی را پر پیچ و خم طراحی کرد تا رانندگان مجبور شوند آرام رانندگی کنند و از زیبایی های مسیر نیز لذت ببرند. در چنین مکان هایی تنها رسیدن به مقصد مهم نیست، دیدن مسیر نیز مهم است.

روزهایی که سرعت ماشین زندگی ام تند می شود و من در کارهایی که دوستشان دارم غرق می شوم تنها یک نگرانی است که نمی گذارد بی هیچ دغدغه ای از جایی که هستم کاملا راضی باشم و آن هم این است که نکند در این سرعت بالا، ریزه کاری هایی را از دست بدهم که دیگر فرصتی برای برگشتن و دیدنشان نداشته باشم؟! یک زمانی معتقد بودم زندگی انسان باید مختصر و مفید باشد. اما دو سالی هست که به این نتیجه رسیده ام نه! گاهی وقت ها باید زمان بیشتری صرف کرد با حجم کمتری از رویدادها تا ریزه کاری ها را از دست نداد. بخصوص برای آدم های کارپرستی مانند من که ریزه کاری های زندگیشان شامل روابط خانوادگی و دوستانه و دغدغه های سلامتی و بعضا تفریحی شخص خودشان می شود.

این نگرانی که در پس زمینه ذهنم دو سالی است جا خوش کرده و باعث می شود تخته گاز نروم را دوست دارم. فکر می کنم کم کم دارم یاد می گیرم که به همه چیز با هم فکر کنم. امیدوارم روزی برسد که بتوانم چیزی را از قلم نیندازم …