زنگ تفریح …

 ادامه ماجراي عشق صفورا و مرد كابلي!! قسمت اول ماجرای عشق صفورا و مرد کابلی را که در مطلب پیش خواندید … و حالا ادامه ماجرا: به كابل رفتم  از براي ديدارنديدم هيچ نشاني من از اين يار بگفتند كه صفورا نيست اينجابرفته سوي ايران او به ناگاه خيال درس خواندن او به سر داشتبه هر جايي كه بودش دردسر داشت گهي قورباغكان را خواب مي كردگهي مارمولكان در آب مي كرد پدر ديگر نداشت آسايش جانفرستادش به دانشگاه تهران چو اين قصه از ايشان بشنيدمبه سمت ترمينال غرب دويدم برفتم سوي شهر آرزو هاكه تا شايد ببينم روي او را پياده كردنم در پل فرديسبرفتم من پياده تا به پرديس بگفتند كه كجا آهاي عمو جان؟مگر هستي تو دانشجوي تهران؟ بگفت اين جمله را مردي دم دربدو گفتم غريبم من در اين شهر بدنبال صفورا آمدم مناز آن گوشه دنيا آمدم من بگفتا به من اي عاشق سركشصفوراي تو رفته است مراكش! نگفتم حرفي و رفتم فرودگاهبه همراه دلي پر سوز و پر آه بگشتم كوه و جنگل ها و رودشولي افسوس، آنجا هم نبودش خبرآمد به خوزستان برفتهدل من از سر و سامان برفته چو خوزستان رسيدم من به صد جانبگفتند رفته حزب سبز ايران دويدم سوي حزب سبز اماخبر آمد برفته است او از آنجا ندا آمد كه استعفا بداده استدل اندر يوزپلنگان او نهاده است به NGO ي! يوز گشتم  روانهنديدم آخر از او من نشانه دگر قلبم ز بي تابي برفته استچو بشنيدم به بافق يزد رفته است! دلم چون عاشق شوريده شيدانهادم  در ره عشق صفورا ندانستم كه اين عشقم چه خام استتو گويي ديدن يارم حرام است  ولي آخر از اين عشقم  چه سودابه ياد آمد مرا اين شعر زيبا” دل از من برد و روي از من نهان كردخدايا با كه اين بازي توان كرد.”!! زبهر ديدنت گشتم چو توپ قلقليتو گويي من شدم مرغ و تو  دزد فلفلي!! نوشتم نامه اي از بهر مادركه مامي بيخيال بابه صفدر!! بگرد اندر در و همسايه شايدتو را از دختري ديگر خوشايد زبس گشتم دگر جاني ندارمبراي آمدن Money ندارم صفورا كرده ويران روزگارمدگر حال سفر كردن ندارم اگر ديدي دختري ناز و حسابينگهدارش به  زنجير و طنابي مگر ماركوپولو ياري رساندصفورا را زتنهايي رهاند —– با تشکر فراوااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااان از “رنگرز” که به درخواستم پاسخ داد و رنگ زد به این روزهایم … راستی! آخر این هفته باز هم دارم می روم سفر! تازه!! از سفر بعدی ها و قبلی ها خبر نداری