!. یک چیزی را می دانید؟ اگر شما از آن دسته آدم هایی هستید که به تاریخ و فرهنگ و آثار تاریخی علاقه دارید و از بازدید این چیزها لذت می برید٬ اگر تاج محل و آگرا گیلا در شهر آگرا را نبینید٬ ۹۰ درصد عمرتان بر فناست!!! پس پیشنهاد می کنم اگر چنین آدمی هستید و علاقمندید مانند من از دیدن این مکان های شگفت انگیز خر کیف (!!) شوید و از شدت هیجان بنشینید بر روی زمین و زار بزنید (!!!)٬ یکی از هدف های زندگیتان را این بگذارید که پول جمع کنید و به هند سفر کنید٬ حتی اگر شده فقط بیایید تاج محل و اگرا گیلا را ببینید و بر گردید!!!
آنقدر نکته داشت این بازدید که عمرا همه شان یادم مانده باشد تا در دفترچه ام بنویسمشان … فکر می کنم حداقل دو بار دیگر باید این مکان را بازدید کنم تا این نکات در حد قابل قبولی یادم بماند!!!
راستی! اگر خواستید بیایید و ببینید حتما مطمئن شوید که راهنمای خوبی پیدا می کنید.
!!. با آنکه از لحظه لحظه این سفر دو هفته ای لذت برده ام و ۹۵ درصد اوقات آن بالا٬ بر روی ابرها بوده ام٬ اما دلم پر می کشد برای فردا و برای برگشتن …
نوشته شده توسط 65 در آگوست 10, 2008 در 8:17 ب.ظ
خوندمت ! و فعلا همین !
نوشته شده توسط لیلا در آگوست 10, 2008 در 8:17 ب.ظ
می دونی این سفر چیش برام جالب بود؟ تا حالا نمی دونستم سلیقت توی سفر اینقدر نزدیک به منه.باور کن لذتی که می برم از خوندن مطالبت چند جانبه است
نوشته شده توسط محمدرضا در آگوست 10, 2008 در 8:17 ب.ظ
آخرش نگفتی توی این چند روز کسی از پشت درخت اومد بیرون واست شعر بخونه؟!
نوستالوجی!نگیری یه وقت اونجا واسه ی اینجا و اینجا واسه ی اونجا!
نوشته شده توسط نازنین در آگوست 10, 2008 در 8:17 ب.ظ
یه سوال اگه بخایم عضو انجمن حفاظت از زیست بشیم باید چی کار کنیم!
البته توی این موئقعیت ببخشید!
نوشته شده توسط مهدی شیخ در آگوست 10, 2008 در 8:17 ب.ظ
سلام
یه خبر نگار موقع برگشت توی فرودگاه از صفورا می پرسه:
شما رفتین اونجا مشکل زبان نداشتین؟
صفورا جواب می ده:
من که نه، ولی هندی ها چرا!
یاعلی مددی
نوشته شده توسط سعیدسعیدی در آگوست 10, 2008 در 8:17 ب.ظ
نامه بنياد ميراث پاسارگاد به فستيوال مولانا در قونيه
انسان های بزرگ، آن ها که رفتارها و کردارها و آثارشان در زمينه ی مسايل فرهنگی و اجتماعی نتايجی به نفع فرهنگ يا زندگی انسان ها داشته است، حتی اگر در روستايي کوچک در گوشه ای از جهان به دنيا آمده باشند متعلق به بشريت و کل جهان اند، چرا که دهش های آن ها راه ها و رسم های نوينی را برای همه ی جهانيان بوجود آورده است.
نوشته شده توسط مهدی سلیمانی در آگوست 10, 2008 در 8:17 ب.ظ
سفرنامه فوق العاده خوبی بود. مخصوصا اینکه سفرنامه به روزی بود. این کار از عهده هرکسی بر نمی آد. تبریک می گم.
نوشته شده توسط ملیکا در آگوست 10, 2008 در 8:17 ب.ظ
سلام . رسیدنت به خیر . سفرنامت فوق العاده بود.
نوشته شده توسط ملیکا در آگوست 10, 2008 در 8:17 ب.ظ
یه چیزی بگم!! دیگه طاقت ندارم . میخوام ببینمت دلم برات تنگ شده . داره میشه دو ماه.
نوشته شده توسط نفیسه در آگوست 10, 2008 در 8:17 ب.ظ
رسیدن به خیر!با سفرنامتون من هم یک دور هند رو گشتم و اومدم.ممنون.
نوشته شده توسط مریم در آگوست 10, 2008 در 8:17 ب.ظ
سلام صفورا جون رسیدن به خیر امیدوارم که همیشه خوشحال و سرزنده و پیروز باشی. بابت سفرنامه عالیت هم ممنونم خیلی لذت بردم.
نوشته شده توسط روشنک در آگوست 10, 2008 در 8:17 ب.ظ
بهره گيری از راهنمائی ها و تجربيات گرانقدر شما باعث افتخار من است .
منتظر حظور سبزتان هستم …
نوشته شده توسط يكي از ايرانيان مقيم ايران! در آگوست 10, 2008 در 8:17 ب.ظ
گزارش لحظه به لحظه از ورود صفورا به ايران:
ما در فرودگاه مهر آباد هستيم. ازدحام جمعيت مشتاق به قدري زياده كه حركت گروه تصوير برداري رو با مشكل مواجه كرده. جاي همه شما عزيزان اينجا خاليه. بيشتر افراد شاخه هاي گل به دست دارند. من در دست بعضي ها بستني! هم مي بينم. كه نشان از شور و نشاط بالاي مردم غيور كشورمون داره. زن، مرد، پير، جوان، همه و همه اومدن اينجا تا با حظور يكپارچه خودشون مشت محكمي رو بر دهان استكبار بكوبند. حالا ميخوام با يكي از اين افراد مصاحبه كنم.
- سلام خانوم! ميتونم بپرسم براي چي به اينجا اومدين؟
- من هم به نوبه خودم سلام ميكنم به تمام هموطنان، هم كيشان و هم مسلكانم! به نظر من، اين وظيفه هر ايرانيه كه به خاطر عشق به وطنش، به خاطر عشق به مردم، حفظ آرمانهاي…
بله در همين لحظه صفورا رو مي بينم -كه همزمان با صداي جيغ و دست جمعيت- وارد سالن فرودگاه شده. صداي هياهوي و هيجان جمعيت به قدري زياده كه ما براي ادامه ضبط برنامه با مشكل مواجه شديم.
صداي موسيقي:
"صفورا جان! پيروز باشي خرم چون گل هر روز باشي
ايران نامت جاويد بادا…
بالاخره موفق شديم براي لحظاتي كوتاه وقت خانم زوران رو بگيريم و با ايشون مصاحبه اي انجام بديم.
- سلام خانم زواران، به ايران خيلي خيلي خوش اومدين. براي مردمي كه از صبح تا حالا در فرودگاه منتظر شما بودند چه صحبت يا پيامي دارين؟و به ما بگين كه چه احساسي داشتين از اينكه به عنوان تنها نماينده ايران در اين كنفرانس شركت كردين؟
- من هم سلام ميكنم به تمام هموطنان عزيزم. احساس خاصي نداشتم!. فقط دوست دارم از تمام كساني كه برام بستني آوردن تشكر كنم! و …
صداي يك جمعيت كوچك در گوشه سالن، همراه با مشتهاي گره كرده:
" سوسول آمريكايي! تو دشمن خدايي
اين كنفرانس غربي ديگر اثر ندارد اين شيوه هاي دشمن هرگز ثمر ندارد
خواهرم، خواهرم، خجالت، خجالت راه تو، دين تو، حجابت، حجابت!"
متاسفانه در گوشه سالن عده اي ايراني نما! در حال اغتشاش هستند. كه هر لحظه دارن به ما نزديكتر ميشن و…
آخ، آقا چرا منو ميزني. به خدا اشتباه گرفتين. من از صدا و سيما اومدم.
كارتم! احتمالا توي شلوغي جمعيت گم شده. منو كجا ميبرين. به خدا من زن و بچه دارم. آي…
ب
نوشته شده توسط safzav در آگوست 10, 2008 در 8:17 ب.ظ
لیلا و نفیسه و مریم:
محمدرضای هفت رنگ:
شاید اومده من ندیدم!
نوستالژی رو هم تو مطلب بعدی درباره اش گفتم!
نازنین:
منظورت گروه های حفاظت از محیط زیسته؟ چه تیپ گروهی میخوای آخه؟ چندین نوع گروه وجود داره
مهدی شیخ و یک ایرانی مقیم ایران:
شما دو نفر همیشه باعث شادی روح درگذشتگانی چون من می شوید!!!!! 
کلی از دستتان خندیدم!
دلم برای دوتایتان و شیطنت بدجور تنگ شده
مهدی پیامبر:
منت گذاشتید بر سر ما و سفرنامه ناقابل ما را مطالعه فرمودید! اندرزی چیزی نداشتید برایم ما و خوانندگان دیگر وبلاگ بگید؟
ملیکا:
خودت گذاشتی رفتی! من که سر جامم!! 
بیا ببین منو خب!!
روشنک:
از آشناییتان خوشبختم
نوشته شده توسط ملیکا در آگوست 10, 2008 در 8:17 ب.ظ
اصلاً فراموش کردی بدفرم. بی خیال . هر جا هستی شاد و پیروز باشی.