در آستانه 25 سالگی …

آرزوهای باقیمانده از ربع قرن پیش!

ربع قرن گذشت! یعنی در اصل امسال هم که بگذرد می‌شود ربع قرن! یک زمانی، یک زمان خیلی دور هر وقت به آرزوهای اغلب عجیب و غریبم فکر می‌کردم پشتش سریع با خودم می‌گفتم: “مگه شدنیه؟!” یادم نمی‌آید چند وقت است که دیگر این جمله را نمی‌گویم. مدت‌ها است که به برآورده شدن آرزوهایم عادت کرده‌ام، که اگر نشوند تعجب می‌کنم! حالا که 25 ساله می‌شوم (من از آن مکتبی هستم که سن و سالشان را با سالی که واردش می‌شوند می‌سنجند نه با سالی که تمام شده!) دلم می‌خواهد فهرستی از آرزوهایی که بوده‌اند و برآورده نشده‌اند بنویسم. آرزوهایی که امیدوارم در ربع قرن دوم زندگی‌ام معلوم بشود برآورده شدنی هستند یا نه!

• همیشه دلم می‌خواسته است یک دوست سیاهپوست داشته باشم. یک دوست سلام و علیکی نه‌ ها! یک دوست جان جانی سیاهپوست متالیک که موهای فرفری وز وزی داشته باشد یا موهای بلند ریز ریز بافته شده که سرش کش‌های رنگی رنگی بسته باشد! پسر و دخترش هم فرقی نمی‌کند.
• دلم می‌خواهد قبل از 30 سالگی حداقل یک بار هم که شده عاشق بشوم و یکی را دلم بخواهد که باشد و به اوضاح احوال دو نفر فکر کنم به جای یک نفر. ازدواج را نمی‌دانم، اما می‌خواهم یک بار هم شده این دیوار محکم فردیت دوستی‌ام بشکند تا بعد از 30 سالگی که همه چیز غلیظ‌‌‌‌تر و پایدارتر می‌شود درگیر ای کاش‌ها نشوم.
• بچه کروکودیل آرزوهای من کجایی؟!
• آفریقا بالاخره می‌آیم می‌بینمت!
• آمریکای جنوبی تو هم همین‌طور!
• دلم کنسرت می‌خواهد، از آن هیجان انگیزهایش! دلم کریس دی برگ می‌خواهد، سارا برایتمن می‌خواهد، انیا و لورنا مک کنیت می‌خواهد، دلم یانی هم می‌خواهد، بوچلی هم همین‌طور … لطفا هیچ کدامتان مثل پاواروتی نگذارید بروید که من آرزوهایم باد هوا شود!
• من بالاخره می‌روم یک مدتی در قشم یا چابهار زندگی می‌کنم، یک جاییشان که آدم‌هایش هنوز خود خودشانند!
• این هم هست: سفر دریایی با کشتی. از کجا به کجایش را نمی‌دانم، هر جا بود فرقی نمی‌کند!
• دلم می‌خواهد یک پسر تازه به دنیا آمده‌ای باشد که اسمش را بگذارم سیاوش، و یک دختر تازه به دنیا آمده که اسمش را بگذارم افرا …
• چقدر هیجان انگیز است لمس کردن پوست یک نهنگ یا دلفین یا سیل یا شیر دریایی … یا همه‌شان با هم!
• این گوریلی که قرار است بغلش کنم کجاست؟ یا شاید هم اینقدر بزرگ باشد که من بروم بغلش! به هر حال فرقی نمی‌کند!
• یعنی اگر آرزوی بغل کردن خرس قطبی برآورده بشود، آخرین آرزویی است که در زندگی‌ام برآورده می‌شود؟
• قبلا هم گفته بودم … دلم می‌خواهد یک کاروانسرا داشته باشم که درونش زندگی کنم و منتظر مسافرها باشم تا بیایند و من برایشان غذا بپزم و ببرمشان این طرف و آن طرف و ازشان بخواهم دنیای اطرافشان را بهتر ببینند … اگر این‌ها هم نشد، بشود یک مدتی در یک کاروانسرا زندگی کنم، وسط کویر …
• دلم یک خانه قدیمی می‌خواهد، از این‌ها که وسط حیاطشان حوض و باغچه دارند و زیرزمین‌هایشان نم دارد. از این خانه‌ها که پر مارمولک است و پرنده‌ها دوستش دارند … از این‌ها که ایوان دارد و نمایش آجر قرمز رنگ است …
• دلم یک خانه می‌خواهد که بشود دیوارهای یک اتاقش را یا حداقل یک دیواربزرگش را تا سقف قفسه چوبی بزنی و بکنی‌اش یک کتابخانه بزرگ. از این‌ کتابخانه‌ها که باید چهارپایه چرخ‌دار داشته باشی تا بتوانی به قفسه‌های بالایی‌اش سرک بکشی.
• دلم یک خانه می‌خواهد که اسباب و وسایلش را با سلیقه خودم بخرم. خانه‌ای که هیچ ظرف و ظروف بلوری آن ورش پیدایی درونش پیدا نشود! همه چیز سفالی باشد، یا چوبی، رنگی رنگی باشد، پر باشد از صنایع دستی‌هایی که عاشقشانم …
• دلم یک خانه می‌خواهد که یک دیوارش را پر کنم از قاب عکس‌های دست ساز کوچک که عکس‌های رویش مرتب عوض شود. عکس‌هایی که خودم گرفته‌ام یا به من مربوطند …
• یک مدتی زندگی کردن درون یک سازه بزرگ سنگی و صخره‌ای، مثل آن قلعه‌ سنگی سوایمادوپور، هم دلم می‌خواهد …
• تخت سه نفره هم وجود دارد؟ به شرطی که اتاق جا داشته باشد می‌شود سفارش داد بسازند! اگر این هم نشد به دو نفره‌اش راضی هستم! یک تخت سه یا دو نفره فقط فقط برای خودم می‌خواهم که موقع خواب هرچقدر دلم خواست رویش غلت بزنم و وول بخورم! که صبح این سرش بخوابم و صبح کله پا در آن سرش بیدار بشوم!
• شغل ایده‌آل من …
• ماشین‌دار بشوم و مامانجون را هر جا که می‌خواهد ببرم. همه این راه‌های دور و نزدیکی که خودش در تنهایی‌هایش می‌رود و می‌آید و خودش را هر روز و هر روز فرسوده و فرسوده‌تر می‌کند … لطفا ماشینم رنو باشد یا جیپ!!
• از این سازدهنی من بالاخره کی یک صداهای موزون قابل تحملی در می‌آید؟
• اینقدر دلم می‌خواهد یک آدم پایه پیدا بشود که با هم یک دیوار داشته باشیم. یک دیوار که رویش دو تا کاغذ بچسبانیم، یکی برای من یکی برای او. بعد هرکداممان هر روز و هر روز که می‌گذرد و چشممان به فیلم‌ها و کتاب‌های مورد علاقه‌مان می‌خورد، بیاییم بنویسمشان روی کاغذ خودمان تا بعد که یکی که خواست برای آن یکی با بهانه یا بی‌بهانه کادو بخرد، فهرست آن یکی را نگاه کند و … و مرتب آروزهای کوچکی باشد که برآورده می‌شوند و خط می‌خورند.
• دلم می‌خواهد یک مدتی در یکی از این خانه‌های قدیمی اشرافی انگلیسی زندگی کنم، یعنی مهمان باشم و آخرهای قرن 17 باشد! با همان لباس‌ها، با همان سنت‌ها، با همان خدمتکار‌ها و … و بعد آقاهای جنتلمن و خانم‌های شاید مهربان خانه به من فرق این همه قاشق و چنگال و لیوان‌های روی میز را یاد بدهند، اینکه هرکدامشان برای چه چیزی است و کی و کجا باید استفاده‌شان کرد، فرق نوشیدنی‌ها و خوردنی‌ها را بگویند، فرق لباس‌ها و … و هی با آن لهجه انگلیسیشان این چیزها را توضیح بدهند و هی من کیف کنم!
• …