روزهایی که بی مو می‌گذرد – روز دوم

1. نمی‌دانم چند درصد آدم‌ها را می‌شود از روی موسیقی‌ای که گوش می‌دهند حال و هوایشان را تشخیص داد. من را می‌شود. یعنی حداقل شما هم نفهمید خودم بارها و بارها شده است از روی موسیقی که ترجیح داده‌ام فهمیده‌ام واقعا واقعا آن تویم حالش چطور است … حال و هوای درونی من ردپای بیرونی‌اش زیاد است: نوع و رنگ مانتو، نوع کفش، نوع کیف و … و مدل مو … یک باری، قبل‌ترها درباره‌اش نوشته بودم (مورد 2 در این مطلب) …

2. یک فکر آزارم می‌دهد … نکند با تصویر این سر بی مو، یاد دخترش انداخته باشمش؟ دختری که آن ماه‌های آخر عمرش، شیمی‌درمانی مویی روی سرش نگذاشته بود …

3. از جلو خوب است، اما از پشت وحشتناکی! … من که پشتم را نمی‌بینم!

4. می‌پرسند اگر بخواهی بروی عروسی چه کار می‌کنی؟؟

5. “دختر عموی منم این کارو کرده بود” … “دختر خاله منم” … “دوست منم” … “منم دوست دارم این کارو بکنم” …

6. می‌شود باز باران بیاید و هوا خنک بشود؟ اگر برف بیاید که عالی است! این هدبند در این هوا بسی غیرقابل تحمل است! باران و برف نیاید برش می‌دارم تا خاطر جامعه مکدر بشودها! از من گفتن بود …

7. یک کله کچل مکان خوبی برای هنرنمایی (نقاشی) است. به بهترین پیشنهاد جایزه داده می‌شود. اینکه بتوانید هنرتان را این رو، ابراز بفرمایید … تا موها در نیامده بشتابید! سرعت رشد موهای من بسی زیاد است!