مهر، روز بیست و سوم.

حس تبدیل شدن به میز و صندلی خانه یک نفر یکی از بدترین حس‌های دنیاست.‌ این‌که دیگر بودنت انتخاب و خواسته آن آدم نباشد. بودن باشد از سر بودن. از سر عادت. از سر صرفا هم مکانی و هم زمانی. گاهی هم آش به این شوری نیست. فقط آدم‌ها یادشان می‌رود لازم است به هم بگویند بودن هم را می‌خواهند. دانستن‌اش را بدیهی می‌دانند و از همین‌جا سرازیری شروع می‌شود.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s