آرزو.

میگل یکی یکی جاهای دیدنی که خوب است در بوینس آیرس ببینم را با گوشی‌اش جستجو می‌کند و همین‌طور که من دستم در قابلمه و سینک است و شام درست می‌کنم، نشان‌ام می‌دهد. اول از همه یک کتابفروشی سه طبقه پر از کتاب، شبیه فیلم‌ها. چشم‌هایم برق می‌زند. بعد کافه‌هایی قدیمی، بیشتر از صد سال قدمت، با قیمت‌های ارزان و خالی از توریست. بعد از بوینس‌آیرس کدام طرفی بروم؟ چقدر خوب است که مهمان‌های آدم این‌قدر آشنا و نزدیک باشند. سیستان و بلوچستان آرژانتین می‌شود مقصد سفرم. همان قدر بکر، دور از دسترس، دور از سمتی که توریست‌ها می‌روند، حتی فقیر، با مردمی مهربان و اصیل. این ویزای لعنتی را اگر بدهند، اگر بدهند…

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s