من.

تا کجا پیش می‌روی؟ جالب است که برخلاف همیشه نه سخت به نظر می‌آید و نه شبیه انحطاط است. شلوغی دیوانه‌وار کارها فرصت نمی‌دهد که در مغزت با خودت بجنگی و ترمز بکشی؟ کی باورش می‌شود؟ خودت هم متعجبی از خودت. اما واقعا چرا این‌قدر آسان و حتی بدیهی به نظر می‌رسد این مسیر، با این‌که هیچ آخر و عاقبتش معلوم نیست؟ عجیب کنجکاوم بدانم آخرش چه می‌شود. فقط کاش زخم روی زخم اضافه نکند.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s