بگرد.

تلخ است، خیلی تلخ. اما انگار واقعیت موجود است. باید بپذیری‌اش و بعد به جای این‌طور دست و پا زدن در نیاز و پاسخ نگرفتن، دنبال راه حل بگردی. انگار مرحله دارد. وارد هر مرحله می‌شوی، یک مدت تجربه می‌کنی، لذت‌بخش، اما کم‌کم ضعف‌ها و کمبودها خودشان را نشان می‌دهند. حالا هرچند تلخ و سخت باید رها کنی و بروی مرحله بعدی. در مرحله بعدی امیدی به یافتن هست؟ نمی‌دانم. اما حداقل این است که آدم انتظار و عملکردش واقعی می‌شود و این‌طور دست و پا نمی‌زند.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s