خانه – ۷۸

کنار عکسشان ایستاد و پرسید اینا کین؟ بعد جابه‌جای حرف‌ها ازشان برایش گفتم. تکه تکه و پراکنده و کوتاه. یک جا برایش گفتم ویژگی این خانه پناه دادن است. پناه دادن آدم‌های آشفته‌ای که پازل زندگی‌شان به هم ریخته و جایی را لازم دارند که آرام بگیرند و دوباره پازلشان را بچینند. فکر می‌کنم این‌طور است چون علی و سارا بخشی از خودشان را این‌جا گذاشته‌اند و رفته‌اند. بعد من آمده‌ام به آن اضافه شده‌ام. یک جا گفت، وقتی ازشان حرف می‌زنی چه‌قدر غم‌ات پیداست.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s