روزانه‌های رها – ۱۸

از یک چیز این‌جا حال‌ام خیلی بد است. از یک سری از پدر و مادرها که خواسته‌اند بچه‌شان در یک سیستم متفاوت درس بخواند و ادعای روشنفکری و متفاوت بودن دارند، اما نژادپرست‌اند و مغز بسته. سرایداری داریم اهل بدخشان افغانستان. ریزنقش، مهربان، قابل اعتماد و همراه. چندتایی از پدر و مادرها آمده‌اند و فشار آورده‌اند که باید وقتی بچه‌ها در رها هستند این آدم در اتاقک‌اش زندانی بماند. اصرار هم داشته‌اند ما اصلا این را به خاطر ملیت‌اش نمی‌گوییم. به سوال همکارها هم که خب اگر بنا به احتیاط و ترسیدن است چرا از مربی‌های مرد نمی‌ترسید، پاسخ‌های پرت و پلا داده‌اند. حال‌ام را بد می‌کنند این آدم‌ها.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s