خانه – ۸۰

روزهایی که در خانه غرق می‌شوم، گاهی یک آن باورم نمی‌شود که دارم‌اش. هوش و حواس‌ام جمع می‌شود و چشم می‌چرخانم و نگاه‌اش می‌کنم. می‌شد که نباشد. اما هست. می‌شد این‌قدر مطلوب نباشد. اما هست. بعد این همه وقت داشتن‌اش هنوز عادی نشده. معمولی نشده. دل‌ام نمی‌خواهد بشود. دل‌ام می‌خواهد حس خوشبختی داشتن‌اش همیشه همین‌طور تازه بماند.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s