ذره ذره مردن.

این‌که کسی را وسط ماجرایی ببینی و پیشنهاد بدهی که کمک و همراهی‌اش می‌کنی و بعد به هر دلیلی نکنی، غیر از بدقولی، یک‌جور ظلم هم هست. آن آدم دو بار که با این ماجرا مواجه شود، بعد برای محافظت از خودش یاد می‌گیرد که به ابراز مهربانی و همراهی آدم‌ها اعتماد نکند. دل نبندد. همیشه با شک با دست کمک‌های آدم‌ها مواجه شود‌. ظلم‌اش آن‌جاست که چیزی را در آن آدم می‌کشد. چیزی از جنس اعتماد و خوش‌بینی به روابط انسانی.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s