او.

گفت این‌قدر نازم می‌کنی لوس می‌شوم. گفتم تقصیر خودت است. باید می‌گذاشتی همان اول بروم. زیاد که کنارت بنشینم، موجودات داخل سلول‌هایم بیدار می‌شوند. آن وقت دیگر چاره‌ای ندارم جز نوازش کردن‌ات.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s