ما.

از یک وقتی به بعد برای بچه‌دار شدن پر از تردید بوده‌ام. از یک‌جایی می‌دانستم اگر پارتنری پیدا کنم که مطمئن شوم دوتایی از پسش بر می‌آییم، بخشی از این تردیدها کم‌رنگ می‌شود و حاضرم به انجامش. حالا با این آدم همین حس را دارم. دلم بچه‌مان را می‌خواهد. آرزویی که محقق کردنش آن‌قدر سخت و دور است که رها کردنش آسان‌تر به نظر می‌رسد تا حرکت در مسیرش. اما من به کل ناامید نیستم. کورسویی از امید به این‌که راهی باز می‌شود اعماق دلم را گرم می‌کند.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s