این‌جا الان بهار است- ۲۲

در ایستگاه اتوبوس شماره بیست و سه کنار ترمینال اتوبوس رتیروی بوینس‌آیرس ایستاده‌ام و منتظرم. ساعت از سه نصفه شب گذشته. چراغ‌های پرشمار، این تکه از رتیرو را مثل روز روشن کرده‌اند، لابد برای امنیت. این محله که یک زمانی برای خودش اسم و رسمی داشته، حالا اسمش که می‌آید اخم همه را در هم می‌کشد. محله پر از کارتن خواب و شب‌گرد است. بعضی‌هاشان به نظر معتادند، بعضی‌ها به نظر مشکل ذهنی دارند، بعضی گدایی می‌کنند، اما فضا آشناست. انگار که نیمه شب میدان آزادی تهران باشی. شب، همه شهرهای هیولا، لایه‌های زیرین واقعی‌شان را نشان می‌دهند.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s