شب شانزدهم آذر نود و پنج.

یکی یکی پیغام تسلیت می‌فرستند و من خودم را مجبور می‌کنم مهربان پاسخشان را بدهم. البته که بیشتر از ممنون گفتن ازم بر نیامده. ولی همین هم غنیمت است، جای سکوت یا گفتن پاسخ واقعی‌ام. اولش فکر می‌کردم تاثیری ندارند و مهم نیست. اما خشمگینم کرده‌اند. دلم می‌خواهد سرشان داد بکشم.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s