او.

این روزها که به خاطر داروها حداقل چند ساعتی در روز حال تهوع دارم، مدام یادش می‌افتم. که چه‌طور آن چند ماه آخر را با حال تهوع دائمی دوام آورد؟ یک وقتی آن آخرها گفت میدونی چیه این مریضی بده؟ این‌که لبخند رو از آدم می‌گیره. حالا حال تهوع هر روز لبخند را از من می‌گیرد و من مدام فکر می‌کنم چه‌طور دوام آورد؟

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s