آرزو.

پیراهن سرمه‌ای گلدار را که دیدم دلم رفت. خریدمش برای سفر. پابند را هم که دیدم همین شد. تصور کردم که در سفر با پیراهن سرمه‌ای و صندل قرمز و پرنده‌ رو مچ پایم چه کیفی بکنم. کدام سفر؟ هنوز نه به دار است و نه به بار. حتی به این هم فکر کرده‌ام که اگر ویزا ندادند چه‌طور می‌روم حالم را خوب می‌کنم. برای این‌که یک وقت خدای نکرده یک پولی در حسابم نماند، پول سفر را خرج خرید پرده نو برای اتاق کتابخانه و لیزر بیکینی می‌کنم!! بله!

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s