مختصات – یک

جای جدیدی برای بوسیدنت یافتم. بالای یکی از کلوت‌ها، آن‌هایی‌شان که یک شکل کشتی‌ مانند دراز باریکی دارند. برای این‌که دراز بکشی، سر بگذاری روی پایم و من موهایت را نوازش کنم. یا برعکس. در حالی‌که به دوردست بیابان نگاه می‌کنیم. کلوت‌ها با اشکال متنوع‌شان جابه‌جای زمین سبز شده‌اند و آن انتها که آسمان و بیابان در مهی از گرد و غبار در هم فرو رفته‌اند و خط افق را ناواضح کرده‌اند. برای این‌که هم از سکوت‌مان لذت ببریم، هم از حرف‌زدن‌مان. برای این‌که گاهی بلند بخندیم و گاهی از زخم‌هایمان حرف بزنیم و قطره اشکی روی صورت‌مان سر بخورد. جایت خالی بود.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s