سیزدهم فروردین نود و شش.

باز غرق شده بودم که پیام‌اش آمد. یک آیه فرستاده بود. برای من؟ از طرف این آدم؟ این‌طور یک‌ دفعه و بی‌خبر؟ عجیب‌ترین اتفاق دنیا در آن چند دقیقه بود. آیه آشنا بود اما معنی‌اش را نمی‌دانستم. پرسیدم. گفته بود قطعا همراه سختی آسانی است. انگار یکی جلویت ایستاده باشد، توی چشم‌هایت که از زور اشک درست نمی‌بیند نگاه کرده باشد و گفته باشد طاقت بیاور. بالاخره این روزها تمام می‌شود.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s