شانزدهم فروردین نود و شش.

کاش بودی. همین دور و اطراف. می‌شد صدایت کرد. می‌آمدی حرف می‌زدی، می‌خندیدی، خانه را پر می‌کردی، نوازشم می‌کردی. آن وقت درد یادم می‌رفت. کلافگی بیکاری درازکش یادم می‌رفت. بودی خوب می‌شدم.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s