بیست و پنجم فروردین نود و شش.

آدم بعد از یک دوره مدام مواجه شدن با رشته‌های گره خورده‌اش به او و زیر بار غم له شدن، از یک جایی شروع می‌کند به باز کردن این رشته‌ها. سعی می‌کند یادش بیاید قبلا بدون او چه‌طور فلان کار را انجام می‌داده. سعی می‌کند پیدا کند چه آدم‌های دیگری هستند که در فلان کار می‌توانند کمک‌اش کنند. جایگزین‌ها که پیدا بشود، گره‌های رشته‌های پیوند دهنده که باز بشوند، کمی بار درد سبک‌تر می‌شود. کمی.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s