بامداد بیست و نهم فروردین نود و پنج.

همین نشانه خوبی است. این‌که توانستند از من حرف بکشند، یعنی به هر حال هر چه‌قدر سخت و هر چه‌قدر با شرایط خاص، هر چه‌قدر تکه تکه، قفل زبانم باز شده. آسیب عمیق‌تر از آن است که با همین یکی دو قدم توهم خوب شدن بزنم. اما می‌شود گفت مسیر عبور از همه این اتفاق‌ها آغاز شده. اگر اتفاق جدیدی نیفتد و عقب‌گرد نکنیم.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s