سفر.

در شهرهای کوچک و بزرگ ترکمن صحرا یک صحنه مشترک وجود داشت. مغازه‌هایی که جلوی درش گروه بزرگی از زنان تجمع کرده بودند. این‌ها مغازه‌هایی بودند که سبد کالا می‌دادند. زن‌ها در پیاده‌رو ایستاده بودند، جلوی چشم اهالی محل و عابران، جلوی چشم شهر و منتطر بودند تا سهمیه‌شان را تحویل بگیرند. فارغ از بحث این‌که این نوع کمک‌ها خوب است یا نه و دولت باید این کار را بکند یا نه، چه‌قدر این روش توزیع کمک غیرانسانی است، چه‌قدر عزت نفس‌کش است. چه‌طور می‌شود یک حکومتی این‌قدر ادعایش زیاد، اما در عمل این‌قدر تو خالی باشد.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s