شانزدهم خرداد نود و شش.

ستون‌هایی برای چسبیدن که این‌جا ثبت‌شان کرده‌ام و عادت به مرور گه‌گاه‌شان کمک‌کننده است‌. زمان‌هایی مثل حالا که یک شوک دوباره خشم و دلتنگی و حس تحقیر شدن و نخواسته شدن و دوست داشته نشدن را بالا می‌آورد و مغزم زیر و رو می‌شود کمک می‌کنند به چیزی چنگ بزنم تا دوباره عقل‌ام سر جایش بیاید و فراموش نکنم چه قرارهایی با خودم گذاشته‌ام. هر چه‌قدر هم که درد داشته باشد، من به آن قرارها معتقد و پایبندم.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s