سحر هجدهم خرداد نود و شش.

چنین رابطه‌هایی احترام دارند. وقتی که شرایط غیر قابل کنترل و غیر قابل بهبود به سمتی می‌بردشان که نحیف شوند، باید از یک جایی قبل از این‌که نحیفی رابطه بستر سوتفاهم و زخم و حال بد شود، آن‌قدر که دیگر کسی یادش نماند آن رابطه پیش از آن چه بهشتی بود، نقطه پایان‌اش را گذاشت. باید دور بایستیم و خودمان را از لابه‌لای دست و پای هم جمع کنیم. که احترام رابطه و خاطره خوش آن چیزی که بود حفظ شود. سکوت و ادامه دادن کج دار و مریز آفت است. چنان از درون می‌خوردت که تا سال‌ها حتی ممکن است پیدا نکنی کجاهایت زخم خورده، چه برسد که درمانش کنی. آگاهانه که ببری، بیشتر می‌شود امید داشت که بالاخره جای زخم هم بیاید.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s