ما.

این‌جور وقت‌ها که خشم و دلخوری‌ام بالا می‌زند سعی می‌کنم یادم بیاید چه قراری با خودم گذاشته‌ام. که علی‌رغم این‌که حق دارم دل‌خور باشم، اما چیزی بروز ندهم. به احترام همه خوبی‌هایی که بودند. به احترام نقشی که داشت در کشف‌هایم از خودم و صلحی که حالا با خودم دارم. اما سخت است. سخت است نادیده گرفتن زخم. کاش این خشم‌های غلیان کرده اثر هورمون باشد و چند روز دیگر دوباره بشود بهشان افسار زد.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s