بخشیدن.

انگار که شکرانه دوستی‌ها و دوست داشته شدن‌هایی است که دریافت می‌کنم. آن‌قدر وجودم سرشار می‌شود که به نقطه‌ای می‌رسم که احساس می‌کنم می‌توانم ببخشم. که خشم را رها کنم. به احترام رابطه‌ای که بود. که ممکن است رابطه هیچ وقت به حال گذشته‌اش یا حتی بهتر از آن نرسد، اما به هرحال من رهاترم. حمل کردن خشم مدام، طاقت فرساست. اما او هنوز باقی مانده. هنوز در مواجهه با او به آن نقطه رهایی نرسیده‌ام.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s