هدیه.

خیلی وقت‌ها از یک چیزی که خوشم می‌آید اما نمی‌دانم هدیه چه کسی باشد می‌خرم‌اش و در گنجه هدیه‌ها نگه‌اش می‌دارم تا صاحب‌اش پیدا بشود. مثل گوشواره گربه که مال ساغر بود یا تراش کاغذی که مال زهرا بود یا رو دری ترکمنی که مال شادی و پیمان بود. این‌بار خیلی زود سر و کله صاحب‌اش پیدا شد. گفت روباه خیلی دوست دارد و اتفاقا که من طرح روباه‌دارش را گرفته بودم. منتظرم هر دو با هم سر برسند و دست‌شان را بگذارم توی دست هم.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s